31 Ağustos 2016 Çarşamba

# şiirler

Hüzün Gözlü



HÜZÜN GÖZLÜ
Hüzün kokan gözleri vardı,
Belli ki umutları kırılmıştı.
Rengi mi ? Bana sorsan bahardı.
Duruşuyla, dünyaya meydan okurdu,
Güçlü görünmeye çalışmaz, olurdu!
Gülüşüyle, sanki tüm yaşadıklarını yalanlardı.
Bence , en yakın arkadaşı yalnızlığıydı.
Lakin, hüzün ona ayrı yakışırdı.
                                                  aşK'o


yalnızlık,bahar,umut,şiir,hüzün

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder